 |
Obecność w domu zwierzęcia bardzo korzystnie
wpływa na rozwój charakteru i osobowości małego człowieczka.
Uczy go odpowiedzialności za słabszych, miłości,
delikatności... Ostatnie badania naukowe dowiodły także, że
dzieci od urodzenia wychowujące się w towarzystwie psów lub
kotów w starszym wieku zdecydowanie rzadziej cierpią z powodu
uczuleń na alergeny wziewne oraz astmę.
Mimo tych wszystkich zalet posiadania
zwierzaka, rodzice nigdy nie powinni się decydować na wzięcie
zwierzęcia "dla dziecka", tj. wyłącznie ze względu na jego
prośbę lub wręcz żądanie.
Dziecko może pomagać w opiece nad zwierzęciem:
wyprowadzać na spacery, sprzątać kuwetę, podawać jedzenie...
Ale nie jest w stanie samo przyjąć całkowitej
odpowiedzialności za zdrowie i bezpieczeństwo zwierzęcia, bo
wciąż jeszcze samo wymaga takiej opieki. W przypadku psów
dochodzi jeszcze i to ryzyko, że mały opiekun nie zdoła sobie
psa w pełni podporządkować. Wówczas to pies może uznać siebie
za osobnika dominującego. Może to zaowocować nawet agresją
wobec dziecka ze strony psa, kiedy ten uzna, że powinien
dziecko „przywołać do porządku”.
Opiekunem zwierzęcia zawsze jest dorosły, to
on zobowiązany jest do myślenia o szczepieniach, sterylizacji,
leczeniu, kupowaniu karmy i niezbędnego wyposażenia,
zapewnieniu opieki na czas wyjazdu - a zatem pokrywania wcale
niemałych kosztów utrzymania psa lub kota. Dziecko chce mieć
"ślicznego, malutkiego kotka" i nie martwi się o resztę - to
dorosły musi się poważnie zastanowić, czy jest w stanie
sprostać obciążeniom i wydatkom, które pociągnie za sobą
posiadanie zwierzęcia.
Inny istotny temat to alergie. Coraz więcej
dzieci jest ponadprzeciętnie podatnych na wszelkiego rodzaju
uczulenia, w tym również na sierść, ślinę czy naskórek zwierząt.
Dobrze jest pomyśleć o tym i przeprowadzić odpowiednie testy
alergiczne zanim zdecydujemy się przyjąć zwierzaka do domu.
Jeśli wynik wykaże uczulenie nie oznacza to, że posiadanie
zwierzęcia jest wykluczone już na zawsze. Obecnie możliwe jest
bowiem przeprowadzenie odpowiedniej terapii odczulającej,
dzięki której można uzyskać radykalne zmniejszenie objawów
uczulenia, lub wręcz całkowite ich usunięcie. Wówczas, po
konsultacji z lekarzem alergologiem, można ponownie rozważyć
przyjęcie do domu psa lub kota.
Kiedy już zwierzę znajdzie się w domu rodzice
powinni dokładnie wytłumaczyć dziecku, w jaki sposób powinno
traktować zwierzę tak, aby obu stronom nie stała się krzywda.
W jaki sposób podchodzić do psa aby nie poczuł się zagrożony i
nie ugryzł. Jak brać na ręce kota aby ten nie podrapał. W jaki
sposób dziecko może się ze zwierzęciem bawić, aby nie sprawiać
mu niechcący bólu czy przykrości... Dziecko powinno też
koniecznie rozumieć, że nowy pupil to nie to samo co pluszowa
zabawka i że czasem może po prostu nie mieć ochoty na zabawę.
Że kot i pies też potrzebują odpoczynku, a kiedy chowają się w
swoim legowisku czy innym azylu koniecznie powinno to
uszanować i pozostawić czworonoga w spokoju.
[powrót] |
|
